Poezie - seBAStian

1 van mijn favoriete dichters, tevens 1 van mijn beste vrienden



'even when the ship is wrecked, i promise, tie me to the rotten deck, i promise'

* ze zeggen dat liefde eeuwig huist is het waar? dat het rond waart op met stof bezaaide zolderkamers daar waar onze harten kloppen als zondaars het raam kijkt uit op de groene overzijde de muren dansen mij neerwaarts op de hoogte van de dag waar mijn voeten de vloer slepen als een houtkwast bij toegewezen onmacht kraait een krekel het ochtendlied zijn onrust strijkt de oevers rimpeling mijn zijde maakt zich lang en breed alsjeblieft, treedt er naast * wanneer het licht zich terugtrekt als afgaand water indien het eind de aftocht blaast betwist ik haar op bede van je schoonheid als het slot in vuren huist scandeer ik je namen en de stilte van mijn hand zal aan de afgrond jouw rumoer doen verstrijken onzichtbaar raken we nader je weelderige gestalte belichaamt de vrouw der vrouwen en zal aan de afloop van de wereld dienen als mijn rijk * open je schedel en ik zal er zijn mijn liefde is de zon, guitig, loerend verscholen in je zoete onregelmatigheid ik kniel eerbiedig voor je gevaren, ze leven met argeloze blik die de winter gadeslaat daalt de kou neer op de herinnering toch weer het vechten voor haar handen het zoeken naar wie ze is en waarvoor ze rent en waar naar, en hoe ik hou van haar, ik ga ten onder in de naam van haar gemoedsrust, ik leef * wat ik bemin is je geluk je glimlachende ogen zijn het die mijn vlam doen blakeren verkwijnend in liefdessmart maar gewiegd in vriendschap zal ik het paard voor je strijdwagen zijn de wanorde van je zwarte manen zweeft op de wind van hen die proeven van je geneugten mijn mimiek volgen en zich aan je voeten werpen en zweren te leven voor hun overwinnaar de godin van de liefde * nog altijd de geur van haar zijdezachte huid gedrenkt hevig in lavendel en amandelen, zij die mij betoverde onze ledematen verwikkeld, in een rivier van ijskoude beddenlakens en haar alles zeggende ogen waar ik lust en waarheid in zag hoe ze het luchtruim bouwde voor mijn liefdeloze hemel en haar glimlach scheen als de sterren op haar zijde drager van de tekenen van liefde, schrammen en strepen de striemen van verachting, haar afgebeten nagels en bevlekte rug bedwelmd door haar zwarte en zoet geparfumeerde haar hoe ze het hoogtepunt tartte met haar meedogenloze wimpers de welgevormde haken en ogen van haar voluptueuze lijf wonderlijk buitensporig, bitter jong, maar ouder dan de maan de pracht en praal van wat haar steenrode lippen waren bezweken en doorboord, als sieraden geregen aan mijn gulzige beet van de vloer en de donzen dekens, tot het stouwen van eten voor en na en haar weermoedig reiken naar de doodschouw in het ochtendlicht het was zij met haar gloeiende boezem, de spil die stuurt, mijn wichelroede de bruid van de wereld met haar zwarte sluier gedrapeerd op mijn gelaat het is nog altijd haar want ik zweer, ik eer, ik zal steunen en begeer de tempel van haar bestaan, moeder van haar sterren, dochter van de maan * de zwarte dood besmet mijn wezen zo kom ik ten einde recalcitrant jegens genezing met liefde verstik ik mijzelf in haar duisternis de gitzwarte rivier van teer waarin ik op de bodem bekneld zit van verlangen en god ik mis hoe het zonlicht haar golven zilver deed kleuren mijn zwarte dood de mooiste dood een pijnloze dood ik verdrink met alle liefde * in elke blik van haar zit god en zijn moeder van haar katachtig reiken naar het wrede ochtendlicht tot de zwarte draden die ze wikkelde om haar vingers tijdens het beminnen van haar onderrug nu droom ik en ontwaak van waar ik raasde door haar slachtveld mijn edens paradijs stamelend blaas ik mijn laatste adem omlijn mijn levenloze lichaam met het kruid van je liefde en ik zal herrijzen en zal je leiden * Je wilde weelde schittert en statig beloof ik het dragen van je huid verlangend en amechtig je lichaam neer te schrijven in eeuwig sneeuw Heimelijk plaats ik mijn lot in de pracht van je vertoon want de ware liefde wacht tot zij nog droomt bij dageraad en als de dood zich brengt dan zal mijn hemel dansen als de manier waarop je lippen bochten maakten * HOME Voor vragen KuDoWz L0lz0rZ Commentaar op de boeken kun je mailen